گه گيجه ي راه راه

زندگی دوباره روی سرم خراب شده و رشته ها از دستم دررفتهشاید هم مدتهاست که اینطور شده ولی الان خیلی بیشتر از چندوقت قبلدوباره لابلای زندگی گیر کرده م و دارم خفه میشم(آخرین بار سه سال پیش بود نه؟)خاطره و حرف برای نوشتن زیاده؛ ازاین روزها و ازسالهایی که فراموششان کرده م(همین سه سال قبل تاحالا منظورمه!)من باید دوباره به اینجا برگردم قبل ازاینکه زیر زندگی دفن بشممیام خاطرات جان میام قبل ازاینکه دیرتر ازاین بشه گه گيجه ي راه راه...ادامه مطلب

ف یِ بیست و شش سالهی عزیزم! یه شروع دوباره باش برامتو تنها قهرمان منی. دوباره ظهور کن. پ.ن. دوباره همه جانبه خواهم جنگید. کافکاها را که نتواسنتم تمام کنم. میخوام آونگ فوکو رو هرطور شده بزنم گه گيجه ي راه راه...ادامه مطلب

15مهر95 00:45(ثبت موقت) (بعدا باید ویرایش شود)زندگی به من یاد داد که اک و نال نکنم. بهم یاد داد که برای خواسته هام بجنگم. من میخوام معلم خوبی باشم(و معلم خوب شدن حداقل در علوم انسانی و هنر) نیازمند وجود آزادی بیان است. میخوام حداقل یک داستان عالی(وقتی میگم عالی یعنی عالی یعنی هم به لحاظ هنری عالی هم به لحاظ مضمون عالی) بنویسم و کسی حق نداشته باشه سانسورش کنه. "دلم میخواد" عقاید و احساساتم رو بگم. با اسم واقعیم بگم و ترسی از بیان کردن نداشته باشم و خودم رو سانسور نکنم. به نظرم آزادی بیان بزرگترین و لذتبخشترین و حتی آرامبخش ترین دستاوردیه که میتونی توو یه جامعه ی متمدن پیدا کنی. دوست دارم پوششم نشانده ی آنچه واقعا هستم(یا لااقل دوست دارم باشم) باشد؛ نه آنچه مجبور شدم باشم. دوست ندارم روسری سرم کنم(حجاب یک عقیده است و من دیگر به آن اعتقادی ندارم). دوست دارم با لباسی که الان تنمه(تاپ و شلوارک) برم بیست دقیقه در هوای آزاد پیاده روی کنم. دلم میخواد در ساحل بشینم و آفتاب بگیرم و از خورشیدی که بعد از مرگ نخواهم دید لذت ببرم.دلم میخواد وقتی دارم درخیابان راه میرم و یه آهنگ "دیش داران" میشنوم، اگر همون لحظه دلم خواست یه قر کوچیک بدم. معمولا همین قرهای کوچیک خیلی حال آدمو خوب میکنه؛ اصن یه وضی! خاطرات عزیز من "دلم میخواد" دوچرخه سواری کنم دوچرخه را همیشه دوست داشتم هم برای سلامتی خوبه هم مجبو گه گيجه ي راه راه...ادامه مطلب

18بهمن95(ثبت موقت)سلام وبلاگ جان. حوصله ندارم تندتند میگم:1. دراین چندماه خیلی اتفاقات بسیاری رخ داد. من احساس نتوانستنِ خود را تبدیل به "احساسِ توانستن" کردم(این خودش خیلی ماجرا داشت که بماند برای بعد) و دوباره یک ژنرال قدرتمند شدم و یهو به یه چیزی که خیلی منتظرش بودم(و خب براش تلاش کرده بودم و چه گه گيجه ي راه راه...ادامه مطلب

ملال؛چیزی که الان دچارشم،و این گرمای آزاردهنده؛ که وقتی ظهرها میخوابم شبها میاد سراغم(البته الان یادم اومد که نیم ساعت پیش چای خوردم چه اشتباه بزرگی)باعث میشه فکرکنم که پوچی امیدوارانه م تبدیل به پوچی ناامیدانه شده. ولی مطمئن نیستم که واقعا اینطور شده یا من بخاطر ملال و گرما دارم اینطور "فکر" میکن گه گيجه ي راه راه...ادامه مطلب