تنها تصمیمی که قطعا اشتباه نیست!

پشیمان شدن؛ چیزیه که همیشه ازش ترسیدم.خیله خب همیشه نه، ولی راستش بعد از اون تصمیم که مث خر پشیمونم کرد (و خداروشکر بعدش اتفاقاتی افتاد که گندی که زده بودم صاف و صوف شد)، و چندمدت بعدش به ناگهان چشم امیدو بریدم از آسمون یعنی یهو دیدم که من مسئولم نه شریط و روزگار و دیگران، از "اشتباه تصمیم گرفتن" یا همان "تصمیم اشتباه گرفتن"میترسم. قبل از هرتصمیم خیلی فکرمیکنم. خیلی خیلی فکرمیکنم خیلی خیلی خیلی فکرمیکنم درواقع!! اگه بخوام دقیقتر بگم دیگه تقریبا فقط فکرمیکنم و تصمیم نمیگیرم! الان دوساله که فقط دارم فکرمیکنم باورت میشه؟ مثلا آیا الان وبلاگ بنویسم یا کتاب بخونم؟ کافکا بخونم یا داستایوسکی! آیا داستان بنویسم یا برای دکتری بخونم؟ آیا به یه انجمن داستان برم یا بذارم اول یه داستان نصفه نیمه خوب بنویسم؟ آیا....(چندتصمیم خیلی مهمتر دیگه)

همین الان ِ الان دوباره پیام اومد برای جلسه ای که نمیدونستم برم یا نرم. خب شاید بیفایده باشه ولی قطعا بیهوده نیست. بیا بریم چون شاید هنوز چیزای زیادی باشه که نمیدونم:-)

_شاید؟!!! قطعا اینطوره. پس بریم یاد بگیریم. "یاد گرفتن"، "دانستن" این تنها تصمیمیه که مطمئنم اشتباه نیست:-) خیلی هم کیف میده:-)

*قبلا تفاوت بیفایده وبیهوده را نوشته بودم حالا پاک شده. بعدا دوباره خواهم نوشتمش.

گه گيجه ي راه راه...