گل و کتاب و دوست و فیلم

زندگی پر از زهره. ولی پادزهر هم هست(هست یعنی وجود داره). مدتی بود که توسط آدمهای حال به هم زن احاطه شده بودم. نه تنها از دست چنین افرادی رهایی نداشتم بلکه به دوستان خوبم هم دسترسی نداشتم! باخودم میگفتم یه کتابفروشی یا سینما برم که بشوره ببره پایین اینهمه انرژی منفی رو (به انرژی منفی در اون معنی اعتقاد ندارم ولی دراین معنی اعتقاد پیدا کرده ام) امروز رفتم کتابفروشی و یه عالمه پول دادم برای کتاب. به نظرم ولخرجی نیست چون هزارویک خرج دیگه که میتوستم بکنم نکردم. ضمنا این پول هدایای تولدم بود. میتونستم برم یه مانتوی گرون قیمت بخرم ولی ببین چه مانتوهای شیکی با چه قیمتهای باورنکردنی توو کمدم هست(و ایضا چند مانتوی معمولی با قیمت گزاف!). بله. پول دادن برای کتاب هرگز ولخرجی نیست. نه هرکتابی البته. ولی من دیگه یاد گرفتم چی دوست دارم و میدونم چی بخرم که پشیمون نشم.خلاصه امروز روز خیلی خوبی بود. هرروزی که سینما،کتابخانه، کتابفروشی یا دوست خوب تووش باشه روز خوبیه. از کتابفروشی که بیرون آمدم، مرد نابینای گلفروش با مهربانی مریم میفروخت. معمولا گل طبیعی اینجوری(خارج از گلدان) نمیخرم چون زود خشک میشه و خوشم نمیاد.ولی گلفروش نابینا انقدر مهربان بود و خب راستش گلها را انقدر ارزان میداد که هیچ رهگذری نتوانست نخرد.

با دستانی پر از گل و کتاب به خانه آمدم ودر راه به یاد آوردم که فردا قرار است به خانه یک دوست خوب بروم. چه خوب شد گل خریدم یک شاخه اش را میگذارم روی هدیه ای که قرار است برای دوستم ببرم.

خاطرات عزیز تا وقتی گل و کتاب و فیلم و ادمهای دوست داشتنی وجود دارند برایم مهم نیست که زندگی چقدر زهرآگین باشد مهم نیست چقدر زهر از آدمها و از روزگار برسد مهم این است که گل و کتاب و فیلم و دوست خوب همه ی این سم ها رو میشوره میبره پایین:-)

گه گيجه ي راه راه...